کتاب حاضر به بهائیت و پیشینه ی آن به عنوان یکی از ابزارهای نفوذ غرب در عالم اسلام پرداخته و ضمن پرداختن به علل پیدایش آن، عقاید و رابطه آن را با استعمار و تبلیغ و شیوه های تبلیغی بهائیت را در چهار فصل مورد بررسی قرار داده  است.
نویسنده در مقدمه این کتاب آورده است: فرقه سازی از دیرباز به عنوان یکی از ابزارهای کارآمد برای خنثی کردن نیروهای فعال در بدنه یک جامعه به شمار می رود. دولت های استعمارگر با استفاده از این اهرم، ضمن ایجاد رخنه و شکاف در جامعه و تضعیف پایه های مردمی کشورها، بر هویت و فرهنگ مردم خیمه زده و ثروت های آنان را تاراج می کردند.
در فصل اول کتاب، تاریخ پیدایش بابیه و شرح حال مؤسس آن، سرگذشت سید علی محمد باب پس از دعوی بابیت و تاریخچه ی بهائیه و مؤسس آن و دیگر رهبران این فرقه در قالب پرسش و پاسخ مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.
در بخشی از این فصل می خوانیم: سید علی محمد شیرازی محوری ترین شخصیت قصه بابیت و آغازگر داستانی است که هر سطرش رنج نامه ای برای ایران و اسلام است. وی در شب پنجم جمادی الاول 1260 ه.ق ادعای "بابیت" کرد و به کمک عده ای دیگر از شاگردان سید کاظم توانست بر سایر رقبای خود که آنها نیز ادعای جانشینی سید کاظم (معلم سید علی محمد شیرازی) را داشتند پیروز شود. سید علی محمد گرچه مثلاً ادعا می کرد که من از مریدان امام زمان (عج) هستم اما این بار با سردادن ادعای بابیت خود را واسطه ارتباط مردم با امام زمان می دانست و از آن لحظه به بعد سید علی محمد شیرازی به "سید باب" مشهور شد. از این رو شهادت به باب بودن خود را جزء اذان قرار داد و اعلام کرد از این پس بعد از شهادت به ولایت علی (ع) به بابیت من نیز شهادت دهید.
نیز در فصل دوم عقاید بهائیت، مسائلی نظیر: عقیده بابیان و بهائیان در مورد توحید و نبوت، برخی احکام بابیت و بهائیت، مطرح شده است:
از نظر آئین پاک اسلام مبدأ جهان و جهانیان یکی است. پروردگار متعال تنهاست و شریک ندارد و همه چیز تحت اختیار خداوند متعال می باشد و مو جودات جهان همه آفریده پروردگارند مبارزه با بت پرستی و خرافه پرستی، برنامه اسلام بوده و نخستین اعلام اسلام این بود که: بگویید نیست معبودی جز خدای یکتا و بی همتا تا رستگار شوید.
به نقل از کتاب حاضر، بهائیان خود را موحد و خداپرست معرفی می کنند و مدعی هستند که بهاء الله خدا نیست و او بنده ای از بندگان خدا می باشد، اما با بررسی نوشته های سید علی محمد باب و میرزا حسینعلی نوری (از دیگر رهبران بابیت) و جانشینان او به نتیجه ای غیر از آنچه ادعا دارند می رسیم و می بینیم که این ها خود را خدا می دانند.
در ادامه نیز در قسمتی از این فصل آمده است: لازمه ادعای نبوت داشتن معجزه است اما بهائی ها برای اینکه موضوع معجزه را از میان بردارند و از این جهت در تنگنا قرار نگیرند، معجزاتی که از پیامبر نقل شده را تا می توانند رد و تضعیف می کنند و آنها را دور از عقل می شمارند. بهائیان علاوه بر این کار معجزات سایر انبیا را نیز آنطور که دلشان می خواهد تعریف می کنند، مثلاً می گویند منظور از زنده کردن مردگان توسط حضرت عیسی (ع) زنده کردن قلب ها و دل های مرده است و آیا بهائیان تا به حال از خود پرسیده اند که معجزات این پیامبران (باب و بهاء) چه بوده است.
نویسنده در فصل سوم کتاب حاضر رابطه بهائیت با استعمار را بررسی می کند و به نقش روسیه و انگلیس در به وجود آمدن فرقه بابیه و بهائیه می پردازد:
اولین دولت استعمارگر که سران بابیت و بهائیت با آن در ارتباط بوده اند امپراطوری روس تزاری است، امپراطوری که در نیمه اول قرن نوزدهم با زور و نیرنگ یکی از آبادترین شهرهای کشورمان را اشغال و از پیکر آن جدا کرد و پس از آن نیز تا زمان فروپاشی، همواره سر راه آزادی و پیشرفت ایران اسلامی بود. علاوه بر منابع غیر بهائی در آثار خود بابیان و بهائیان نیز شواهد و دلایل تاریخی زیادی وجود دارد که حاکی از ارتباط سران این دو فرقه، خصوصاً بهائیان و بالاخص شخص حسینعلی بها، با روسیه است که در ادامه جهت اطلاع به چند نمونه اشاره شده است که یکی از آنها این است: حضور بهائیان در تشکیلات و مؤسسات مربوط به روس تزاری در ایران مثل سفارتخانه و بانک استقراضی روسیه و...
نیز سومین دولت استعماری که بهائیت در طول تاریخ، پیوندی عمیق و استوار با آن داشته (و هنوز هم بیشترین پیوند را با آن دارد) ایالات متحده آمریکا است. از نظر بهائیان به اصطلاح مهد امرالله ایران است ولی نظم اداری امرالله و در واقع مرکز سازماندهی تشکیلات بهائیت در آمریکا قرار دارد.
در خصوص علل حمایت اسرائیل از بهائیت در آخرین فصل نویسنده به سه علت اشاره کرده است که به یکی از آن ها اینگونه اشاره شده است:
از مظاهر دشمنی دیرین یهودیان نسبت به مسلمانان این بود که هر نیروی ضد اسلامی را مورد حمایت قرار می دادند مخصوصاً که سرزمین اسرئیل در محاصره کشورهای اسلامی قرار داشت (و هنوز هم دارد) و شاید به همین سبب باشد که دولت اسرائیل یکی از اولین و مؤثرترین حکومت هایی بود که همراه با به رسمیت شناختن مذاهب و ادیان مختلف مسلک بهائی را نیز به رسمیت شناخت و جزء مذاهب رسمی مملکت خود قرار داد.
فصل چهارم اثر حاضر به تبلیغ و شیوه های تبلیغی بهائیت اختصاص دارد. در این زمینه مسائل متعددی مطرح شده است نظیر: جایگاه تبلیغ در بهائیت، اصول و شیوه های تبلیغ در بهائیت، برخی از شیوه های تبلیغی بهائیان، برخی از ابزارهای تبلیغی بهائیت." بهائیان از آغاز، کار خود را به تبلیغ و پرورش مبلغین استوار ساخته بودند و در این زمینه تلاش زیادی را انجام داده اند تا بتوانند افراد غیر بهائی را به آیین ساختگی خود دعوت نمایند. بهائیان آموزش های لازم را از طریق سران بهائیت، مؤسسات آموزشی و در حال حاضر از طریق بیت العدل فرا می گیرند."
نکته ی دیگر اینکه تبلیغ در بهائیت وظیفه هر فرد بهائی می باشد که سران این فرقه به این امر تأکید زیادی کرده اند.همچنین از جمله ابزارهای تبلیغی بهائیت: راه اندازی سایت های فرقه ضاله بهایی در اینترنت به دستور بیت العدل، تبلیغ از طریق تلویزیون و ماهواره و اقدام به سفارش انواع ضرب طلا ذکر شده است: "از فعالیت های این فرقه ضاله اقدام به سفارش انواع ضرب طلا به مضامین بها الله بر روی انواع گردن بند، انگشتر، دست بند و... است، این اقدامات اکثراً در تهران و اصفهان صورت گرفته و فروش این اشیا یکی از شگرد های تبلیغی این فرقه می باشد."
کتاب حاضر با هدف اگاهی بخشی به نوجوانان و جوانان، آنان را از گرفتار شدن در دام مسلک های ساختگی از جمله بهائیت دور می سازد.

منبع: www.ido.ir